Σημεία Στίξης

Σημεία Στίξης Τα σημεία στίξης είναι τα εξής: Τελεία (.) : Τελεία βάζουμε στο τέλος μιας πρότασης ή μιας περιόδου, όταν τελειώνει το ολοκληρωμένο νόημα, που εκφράζουμε. Ουσιαστικά υποδεικνύει ότι πρέπει να γίνει διακοπή της φωνής. Π.χ. Ο άνθρωπος, αλλά και κάθε λαός, χρειάζεται ένα σκοπό στη ζωή του. Αυτό τον ενεργοποιεί. Του δίνει νόημα και ουσία. Άνω τελεία ή άνω στιγμή ( ˙ ) : Χρησιμοποιείται, για να δηλώσει μικρότερη διακοπή από την τελεία και μεγαλύτερη από το κόμμα. Πιο συγκεκριμένα, τίθεται εντός μιας περιόδου, προκειμένου να διαχωρίσει προτάσεις που συνδέονται μεταξύ τους με σχέση επεξήγησης, συμπλήρωσης ή αντίθεσης, και με αυτό τον τρόπο να δώσει έμφαση στον λόγο. Έτσι, άνω τελεία ή άνω στιγμή βάζουμε όταν το νόημα είναι αρκετά ολοκληρωμένο, αλλά όχι τέλειο. Π.χ. Έξι μήνες απουσιάζει˙ έξι ολόκληρους μήνες. Ωστόσο δεν στενοχωριέται˙ δεν σκέφτεται ακόμη να επιστρέψει. Κόμμα ( , ) : Είναι το κυριότερο ...